Ξεκινάει σήμερα ίσως η πιο επίπονη διαδικασία στη σύγχρονη ιστορία της ΑΕΚ: Ο Γολγοθάς της εξασφάλισης της αδειοδότησης. Δυστυχώς για την ΑΕΚ η τραγικοποίηση της κατάστασης δεν είναι κλισέ ...καταστροφολογίας αυτή τη φορά αλλά η απεικόνιση της πραγματικότητας.
Σε μία περίοδο που η χώρα ζει τραγικές στιγμές, με τους πολίτες να αγωνιούν για το αύριο και την Αθήνα να μετράει τις πληγές της μετά τη λαίλαπα της περασμένης Κυριακής, το άκουσμα τεράστιων ποσών, πληρωμών και ...κινδύνων σαφώς δεν είναι ότι καλύτερο. Η μπάλα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές είναι από τα λίγα πράγματα που μπορούν να δώσουν χαρά. Να σε κάνουν να γελάσεις, να ξεχαστείς. Αν αυτή φτάσει σε σημείο να σου σκοτίζει τα ήδη σκοτισμένα συκώτια του δεν απέχεις πολύ από το να πεις το τελειωτικό «άσταδιάλα, έχω και σοβαρότερα προβλήματα να ασχοληθώ».
Σε αυτή τη φάση βρίσκεται αυτή τη στιγμή η ΑΕΚ και ο κόσμος της. Ζει την πλήρη απαξίωση. Και δικαιολογημένα. Γιατί να μην τη ζει; Τόσο καιρό δεν ήταν όλα μία χαρά; Δεν είχε ένα πρόεδρο που έκανε τα πάντα για να τη βοηθήσει να βρει το δρόμο της θυσιάζοντας τη μεγάλη του καριέρα σε delicatessen και δικηγορικά γραφεία στο Λονδίνο; Δεν έγινε το όνειρο πραγματικότητα με την ΑΕΚ να περνάει στα χέρια του λαού της; Δεν είχε ηγέτη το Μάκη Κασνακίδη η κίνηση και επιφανείς «Ενωσίτες» όπως η Έρικκα Πρεζεράκου, η δήμαρχος Φιλαδέλφειας και ένα τσούρμο με άγνωστους στην κοινωνία της ΑΕΚ ανθρώπους; Τώρα επειδή σχόλασε ο γάμος τι πρέπει να γίνει δηλαδή; Να ασχοληθεί ο κόσμος και να συμμετέχει στην παρωδία όλων όσων την αβάνταραν (γιατί αυτοί που τη δημιούργησαν μας κούνησαν μαντήλι);
Η ουσία είναι ότι η ΑΕΚ ξεκινάει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα της. Με ότι της έχει απομείνει. Με τον Δημητρέλο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αν ξεπεράσει τον πρώτο σκόπελο και καταφέρει να πάρει την παράταση μέχρι την 31η Μαρτίου, τότε το βάρος θα πέσει αποκλειστικά και μόνο στους μετόχους. Απλό. Από τη στιγμή που δεν έδωσαν κάποιο συγκεκριμένο νούμερο στον Δημητρέλο για να είναι πιο ξεκάθαρος στην UEFA και ο πρόεδρος της ΠΑΕ έχει να πείσει την Ομοσπονδία μόνο ως προς την πρόθεση για πληρωμή. Γενικώς και αορίστως. Η λογική λέει ότι η ΑΕΚ θα πάρει την παράταση. Αν και ο αντιπρόεδρος της UEFA στις πρόσφατες δηλώσεις του είπε ότι η Πειθαρχική Επιτροπή δεν φημίζεται για την ελαστικότητά της, η αλήθεια είναι ότι δεν συμφέρει σε κανέναν να φτάσει την υπόθεση στα άκρα από τώρα γιατί το ...κανόνι είναι αναπόφευκτο. Πράγμα που δεν θέλει με τίποτα και η UEFA. Το αποτέλεσμα θα φανεί άμεσα καθώς στις 23 του μήνα είναι προγραμματισμένη η ημέρα της κρίσης. Το θέμα είναι ότι ακόμα και στην καλύτερη των περιπτώσεων, αν η ΑΕΚ καταφέρει να εξασφαλίσει το πιστοποιητικό, δε σημαίνει ότι τελειώνουν τα προβλήματά της. Απλά σώζει προσωρινά το όνομά της κρατώντας του μακριά από τον εφιάλτη της Football League. Το ότι θα γίνει μία κακή έκδοση της Κέρκυρας αφού η UEFA θα την αναγκάσει –ακόμα και αν όλα πάνε καλά- να έχει ένα μπάτζετ 3-4 εκατ. ευρώ (όχι ότι υπάρχει κανείς να βάλει περισσότερα) είναι το μόνο σίγουρο. Μπρος γκρεμός και πίσω ...ακόμα πιο γκρεμός. O Θεός να βάλει το χέρι του...
Υ.Γ.1: Αυτό με τα συγχαρητήρια από την UEFA ήταν ότι καλύτερο υπήρξε στην ΑΕΚ τον τελευταίο καιρό. Έσκασε το χειλάκι μας. Αυτά βέβαια συμβαίνουν σε αρκετούς ανθρώπους. Είχα και εγώ ένα φίλο που είχε αυτό το σύνδρομο επιτυχίας και έτρωγε φρίκες βλέποντας παντού διακρίσεις. Τώρα ευτυχώς είναι απολύτως καλά. Και μένει στο Δρομοκαϊτειο...
Υ.Γ.2: Αφού σου έδιναν συγχαρητήρια τότε γιατί σήκωνες το χεράκι στη Σούπερ Λίγκα μαζί με τον Μαχλά και τον Αθανασιάδη και ψήφισες να μη σχετίζεται η αδειοδότηση της ΕΠΟ με αυτή της UEFA; Μια χαρά σχέσεις είχαμε με την UEFA...
Υ.Γ.3: Ας μαζέψει κάποιος αυτόν τον – φερόμενο ως- μάνατζερ του Μανωλά γιατί οι δηλώσεις του σε ξένα μέσα φτάνουν στα αυτιά της UEFA και θυμίζουν τους χειρισμούς της ΠΑΕ ΑΕΚ.
Υ.Γ.4: Έρχονται φορτωμένες μέρες γεμάτες άγχος, πανικό και κινδύνους. Έχουμε γίνει ήδη η χαρά του Κυριάκου Θωμαϊδη...
