Η κατάσταση της ΑΕΚ βρίσκεται στα όριά της και μυρίζει μπαρούτι. Το παιχνίδι παίζεται εδώ και καιρό στη βιτρίνα. Ο Δημητρέλος θέλει να πάρει τις υπογραφές των παικτών για να ΔΕΙΞΕΙ στην UEFA ότι υπάρχει πρόθεση να βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση της ΠΑΕ. Μερικοί παίκτες δεν υπογράφουν το νέο διακανονισμό γιατί η εικόνα που τους είχε ΔΕΙΞΕΙ ο Αδαμίδης ήταν ψεύτικη.
Πανεπιστήμια δεν έχουν βγάλει οι περισσότεροι από αυτούς. Σχεδόν όλοι. Αλλά εφημερίδες και siteδιαβάζουν. Μπορούν να βγάλουν ένα συμπέρασμα. Όπως μπορεί να βγάλει ο κάθε εργαζόμενος σχετικά με το ενδεχόμενο να πληρωθεί από τα αφεντικά του. Δεν χρειάζεται να τελειώσεις τη φιλοσοφική για να καταλάβεις ότι από τη στιγμή που ο Αδαμίδης ήταν άνθρωπος του Παππά (και πρόεδρος με τη σύμφωνη γνώμη του Νοτιά) τους έπηξε στις υποσχέσεις, θα είναι δύσκολο να πάρουν ευρώ από κάποιον ...Δημητρέλο που τους λέει κατάμουτρα «υπογράψτε αλλά δεν σας εγγυώμαι τίποτα γιατί δεν μου σηκώνουν το τηλέφωνο». Ούτε πυρηνική φυσική είναι ούτε βιοχημεία.
Όπως βέβαια δεν είναι ούτε μαθηματικά πως το ενδεχόμενο μη υπογραφής του διακανονισμού από ορισμένους παίκτες θα δυσκολέψει αρκετά τη θέση της ΑΕΚ στην UEFA. Απλό. Θα σου πει η αμείλικτη και κακιά Ομοσπονδία: «Εδώ ρε παιδιά δεν μπορείτε να πείσετε τους παίκτες σας; Εμένα θα ψήσετε»; Τι να τους πει τότε ο Δημητρέλος;
Στα αυτιά μου φτάνουν ακόμα πληροφορίες άρνησης κάποιων παικτών. Όχι λίγων. Κάποιοι από αυτούς εμφανίζονται πιο διαλλακτικοί και κάποιοι απόλυτοι. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και το γεγονός ότι στο παρελθόν είχαμε ντριμπλάρει τον κίνδυνο στο παραπέντε αποτελεί κίνδυνο γιατί δεν έχει καταλάβει ακριβώς ούτε ο κόσμος τι πάει να γίνει. Δεν έχει συνειδητοποιήσει. Για αυτό το λόγο στοιχηματίζω λάπτοπ, κινητό και ρούχα (δεν έχω κάτι άλλο) πως ότι κίνηση και να γίνει θα είναι σπασμωδική. Όπως συμβαίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις. Λίγο πριν ή λίγο μετά τη φουρτούνα θα ξεσπάσουν όλοι κατά δικαίων και αδίκων.
Αυτό είναι και το παράπονο των παικτών. Ότι τα πράγματα κύλησαν εκβιαστικά προς αυτούς. Με μία μικρή χρονική προθεσμία και το εκβιαστικό επιχείρημα της συμμετοχής στην καταστροφή της ΑΕΚ. Άδικο, από τη στιγμή που οι ...οδηγοί της ΠΑΕ στην καταστροφή είναι συγκεκριμένοι και φυσικά πρόσωπα. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Με πτυχία (;) νομικής, σπορ αυτοκίνητα, σουλάτσα σε ξενοδοχεία και πλέον έχουν στην κατοχή τους πανέμορφα και τελευταίας τεχνολογίας λάπτοπ. Είναι τόσο προφανές που ακούνε τη γενική κατακραυγή ακόμα και από αυτούς που κρέμονταν από τα χείλη τους δύο μόλις μήνες πριν.
Από την άλλη, υπάρχει ο οπαδός της ΑΕΚ. Που καπνίζει άφιλτρα τσιγάρα, κάνει οικονομία το καλοκαίρι για να πάρει εισιτήριο διαρκείας, ξυπνάει το πρωί, πηγαίνει στη δουλειά του για να πάρει στο τέλος του μήνα τον κουτσουρεμένο –πια- μισθό του. Που αντιμετωπίζει ένα κάρο προβλήματα καθημερινά. Που τα έχει καταπιεί όλα και παρά τη χασούρα βάζει το κασκώλ του μπαίνει σε τρόλλεϋ, μετρό και ηλεκτρικό για να πάει στην Καλογρέζα και να δώσει 10-15 ευρώ για να πληρωθούν οι παίκτες και να λειτουργήσει σωστά αυτό που κάποτε ονόμαζε «χαρά της Κυριακής». Και σου λέει λοιπόν ο οπαδός με τον πληγωμένο εγωισμό: «Θα έπαιζαν αυτοί υπό άλλες συνθήκες στην ΑΕΚ»; Ο οπαδός έχει πάντα δίκιο. Και είναι ο λόγος που η ΑΕΚ παραμένει και θα παραμείνει για πάντα μεγάλη. Αλλά ας κοιτάξουμε καλύτερα τα πραγματικά αίτια που μας έφτασαν εδώ...
Υ.Γ.1: Εννοείται ότι κανείς δεν μπορεί να λέει σε κάποιον πώς θα κάνει τη δουλειά του. Αλίμονο. Και πιστεύω ότι είμαι ο τελευταίος που πρέπει να το κάνει, ειδικά στη συγκεκριμένη δουλειά. Όταν όμως κάποιοι παίζουν παιχνίδια στις πλάτες της ΑΕΚ και του κόσμου της με κάθε λογής επιχειρηματίες καθώς ο χρόνος έβγαλε από μόνος του το φωτοστέφανο του Αδαμίδη από την πρίζα, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Δεν το καταλαβαίνουν γιατί οι εμπειρία τους από ΑΕΚ είναι πολύ μικρή, καθώς οι περισσότεροι μέχρι πρόσφατα υποστήριζαν άλλες ομάδες. Πριν «ερωτευτούν» την ΑΕΚ σε γραφεία, υποδοχές προέδρων μετά από κοπιαστικά ταξίδια στα Σπάτα και πουλήσουν τη «δουλειά» τους, η οποία δεν έχει καμία, βεβαίως, ανταπόκριση από τον κόσμο. Το κοινό τους είναι μικρό και ηλικιακά θυμίζει το κοινό του Γιώργου Αυτιά, ωστόσο και μόνο η παρουσία των συγκεκριμένων πρωτοσέλιδων στα περίπτερα δηλητηριάζει...
